Maandag 24 september
Het litteken is dusdanig rood en pijnlijk dat ik mij alweer ziek moet melden, en naar de dokter moet en vervolgens naar het ziekenhuis voor een foto.
Er zit gelukkig geen bloeding, waarschijnlijk is het een lichte kneuzing, en dat is met pillen te bestrijden.
Weer aan de pillen.
Ik volg een discussie in het Dorp.
Het gaat over vrije relaties.
De aanstichter is een foute man, met wie ik ooit een keer gedate heb.
Hij heeft nu een relatie, een vrije relatie. Omdat hij fotograaf is en zij bloedmooi staan er mooie foto's van haar op zijn site.
Maar omdat hij een vrije relatie heeft mag hij er lustig op losflirten.
Dus zie ik hoe hij en zijn lief elkaar uitvoerig met woorden beminnen, attendeert haar ook op mogelijk interessante mannen. En zodra zij afscheid neemt om te koken maakt hij andere vrouwen openlijk het hof. Zodra een vrouw die hij duidelijk op het oog heeft het woord gedachten noemt, draait hij het gesprek naar fantasieën.
Er ontstaan voorzichtige triootjes, althans, er wordt omzichtig afgetast.
Er zijn mensen die zich ermee bemoeien. Mensen die hem bijvallen, die ook ervaringen hebben met vrije relaties, mannen en vrouwen. Maar ook mensen die het niet begrijpen en een discussie beginnen. Die zeggen dat het niet mogelijk is, dat er uiteindelijk altijd iemand aan ten onder gaat.
Hij is slim, deze aanstichter.
Bij ieder tegenargument legt hij het balletje terug.
Hij zegt dat er een basis is, een stevige basis omdat ze alles bespreken en niets doen wat de relatie schade zou kunnen doen.
Dat een vrije relatie ook een relatie is waarin de ander helemaal vrij is om zichzelf te zijn in zijn gevoelens, en dat dit veel verder gaat dan seksualiteit.
Hij zegt dat hij en zijn lief voor zelfkennis en bewustzijn gaan. Dat ze niet verraderlijk voor elkaar zijn maar juist van elkaar leren. Dat daar kwetsbaarheid, jaloezie, bezitsdrang en controle bij horen en dat als je die in jezelf onderzoekt je een lekker lopende relatie hebt.
Als iemand zegt echt in een andere wereld te leven zegt hij dat ze zonder die zelfkennis haar beroep wel niet goed uit zal kunnen voeren.
Zie hem zeggen dat het niet uit een tekort is, maar juist uit een overvloed.
Zoals liefde en haat ook dicht bij elkaar liggen, denk ik dan.
Zie zijn lief ergens heel subtiel zeggen dat hij die energie en die ruimte nu eenmaal nodig heeft. Denk daarin een klein breukje te ontdekken.
Ik word er misselijk van maar probeer tevens een mening te vormen.
Het klinkt mooi, het klinkt logisch, het klinkt reuze bedacht.
Eigenlijk is het een bizar idee, dat er 1 iemand zou zijn waarme je je leven deelt, en als je je met die iemand niet meer gelukkig voelt, dan sluit je dat af en zoek je verder. Het zou naïef zijn om te denken dat je alles in 1 ander vinden kunt, en dus zou er best wat kunnen zitten in het concept je behoeftes over meerdere mensen te verdelen. Om je zo niet te beperken, geen dingen te ontzeggen, het uiterste uit het leven te halen.
Ik weet niet of het niet kan, of niemand het kan, ben geneigd te denken van niet.
Ik weet dat ik het niet zou kunnen. En dat kun je dan zelfkennis noemen, of zelfonderzoek, ik zou het in mijn geval zelfkwelling moeten noemen, en dat doe ik al genoeg.
Ik heb wel geëxperimenteerd, ben ook wel onderdeel van trio's geweest, maar niet in een relatie.
Ik zou er mezelf tekort mee doen.
En door me daar bewust van te zijn groei ik meer dan van het me blootstellen aan alles wat maar mogelijk is.
