Vrijdag 2 oktober
Wat een genot om aan te komen in een stad waar je welkom bent, waar je terecht komt in de armen van je beste vriendin.
In Venetië kan ik praten, kan ik hele mooie kunst zien, sieraden kopen en me vrouwelijk voelen, kan ik genieten van het zalige eten in een zeer aangenaam gezelschap.
Zaterdag 10 oktober
Een week geleden nog maar, een week geleden kwam ik terug uit Venetië.
Al vele malen de samenvatting gegeven van mijn vakantie:
- 1 stad niet bereikt
- 1 zwerver die dood achter me is neergevallen
- 2 pogingen mij te bekeren
- 1 keer enorm belazerd en bedreigd
- 1 man die zich aftrok in mijn nabijheid
- 1 keer betrokken bij smokkel
- tig mannen die stinken en drinken en sexueel gefrustreerd zijn
- 1 masker gekocht
- sieraden gekocht in een poging daar extra vrouwelijkheid uit te halen
- 1 spook verjaagd
Over het algemeen dus een goede vakantie gehad.
Ik merk dat ik energie heb, de dingen op mijn werk weer echt oppak, lach met de klanten.
En verder moet ik maar even niet gaan.
Geen conclusies trekken over of ik in staat ben om verdere reizen alleen te maken.
Niet al te grote doelen stellen die je je tijdens een vakantie makkelijk stelt. Zoals voortaan gezond eten, beter met geld omgaan, nooit meer virtuele seks hebben.
Voorlopig eerst maar eens veel met Poes op schoot zitten en proberen om op tijd naar bed te gaan.
Zaterdag 17 oktober
"Goh, ik heb jou nooit gezien met normaal haar", zegt ze.
Ik ben op de 50 jarige verjaardag van Grote Broer die heel veel mensen blijkt te kennen. Ik weet niet goed wie ze is, degene die dit tegen me zegt, zij kennelijk wel wie ik ben. "Ja," zeg ik. "Van buiten lijk ik heel normaal nu."
In Athene kwam ik op een plein. Daar stonden mensen met dreads, en trommels. Ik bof, ze beginnen net met spelen.
Ze stralen zo'n energie en kracht uit, en zo'n vrijheid.
Ik mis mijn dreads.
Ze gaven me een status, een beschermend laagje en ik hoorde ergens bij. Mensen met dreads groeten elkaar zonder woorden, kijken even goedkeurend naar elkaar. Zoals mensen die in een Lelijke Eend of Mini rijden elkaar op de snelweg groeten.
Nu hoor ik nergens bij, word ik niet gegroet, ga ik op in de massa.
Nu moet ik het hebben van mezelf.
Vrijdag 30 oktober
'Je lampje staat nog aan', zegt ze.
Het is het einde van een werkweek, het einde van een dag waar ik me doorheen heb gesleept.
Snel nog even naar de winkel, voor wat lekkers voor vanavond, een ontbijtje, kattenvoer.
Heb geslapen op de terugweg in de trein. Werd even wakker toen een grote man zich naast me op het bankje wurmde. Een man in pak met zo'n sportief rood windjack erover heen waar het onderste deel van zijn jasje onderuit komt. Hij gaat met zijn benen wijd zitten, zoals altijd mannen met hun benen wijd zitten en teveel ruimte in nemen.
Ik zoek mijn fiets op, op het station hebben de verschillende rekken een letter zodat je je fiets terug kan vinden. Ik maak woorden of namen van die letters, en gedurende de dag denk ik af en toe aan dat woord om zo de locatie van mijn fiets te onthouden, maar ook omdat het soms een fijn woord is, of vooral een fijne naam, van een fijne man. De letter H is mijn favoriet.
Ik zet mijn muziek wat harder, bevestig mijn fietslampjes aan mijn tas en fiets naar de winkel.
Bij de diepvries komt de vrouw naar me toe. 'Je lampje staat nog aan.' 'Ja', zeg ik, 'ik was te lui om 'm uit te doen.' 'O', zegt ze. 'Maar dat is niet goed voor het milieu.'
Het gaat goed met me, echt goed.
Ik heb nog steeds energie, terwijl mijn vakantie al weer enige weken geleden was. Ik straal, ik maak kontakt.
Op mijn werk word ik steeds meer ondernemer. Ik voer goede gesprekken, leid vergaderingen, en merk dat ik duidelijker ben, dat ik niet alles verzacht of relativeer.
Ik breng structuur aan in de rest van mijn leven. Ik ben begonnen aan een studie, en wil daar vanaf volgende week 2 avonden per week aan spenderen. 2 Andere avonden aan het schrijven van een nieuw boek, en de rest hoef ik niets maar mag ik van alles.
Het feit dat ik chagrijnig rond loop in de winkel, dat ik boos ben op instanties en hen terechte boze mailtjes stuur, doet daar niets aan af. Integendeel.
Ik ben duidelijker dan ooit, en kom voor mezelf op.
Maar nu eerst weekend.
En vanavond hoef ik niets.
